Het was geen vergeving. Gewoon de waarheid, los van de puinhoop.
“En wij?”
Ze liet de stilte voortduren. "Ons probleem is niet opgelost alleen omdat uw secretaresse waanideeën had en uw inkoopteam corrupt was."
Een zwakke, vermoeide glimlach verscheen op zijn gezicht.
“Dat klinkt als jou.”
“Dat komt omdat ik nooit lang heb gedaan alsof ik iemand anders was.”
Hij bekeek haar aandachtig. "Ga je weer weg?"
Emily wierp een blik op de stapel in beslag genomen dossiers. "Morgen ben ik nog steeds een medewerker van de operationele afdeling. Iemand moet waarschijnlijk de kwartaalrapportage afmaken."
Hij ademde zachtjes uit. "Mijn vrouw undercover in mijn eigen bedrijf."
'Gescheiden vrouw,' corrigeerde ze. 'Word niet sentimenteel.'
Bij de deur bleef ze even staan. 'Vanessa had in één opzicht gelijk. Jullie bedrijf draaide op mensen die jullie nalatigheid herstelden. Daar komt nu een einde aan, anders komt er een einde aan al het andere.'
Daarna vertrok ze.
De week daarop haalde de arrestatie van Vanessa Cole de regionale krantenkoppen. Twee directieleden namen ontslag voordat ze een dagvaarding ontvingen. Halstead Innovations overleefde het – beschadigd, maar overeind.
De vlek op Emily's wang verdween binnen twee dagen.
Wat eronder lag, duurde langer.
Maar voor het eerst in bijna een jaar waren de leugens verdwenen – en dat was een begin dat geen van beiden kon veinzen.
